อาชีพใหม่ที่ไม่มีใครคิด! หนุ่มจีนเปิดร้าน "รับจ้างเกาหลัง" ชั่วโมงละ 300 หยวน ลูกค้าติดใจ บอกฟินกว่านวด

จากคลิปเมียเกาหลังให้สามี สู่ธุรกิจรายได้เดือนละแสนหยวน และฝันจะขยาย 100 สาขาทั่วประเทศ

แปลกแต่จริง โดย กองบรรณาธิการ StoryBuffet อ่าน 3 นาที
ภาพประกอบ: ภาพวาดพนักงานใส่เล็บปลอมกำลังเกาหลังให้ลูกค้าที่นอนผ่อนคลายในร้าน
ภาพประกอบโดย StoryBuffet (สร้างด้วย AI ไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริง)
ฟังเรื่องนี้ (3 นาที)

ใครเคยมีอาการคันกลางหลังแบบเอื้อมไม่ถึงคงเข้าใจดีว่าการได้เกาสักทีมันสวรรค์แค่ไหน และนี่คือสิ่งที่หนุ่มจีนคนหนึ่งมองเห็นเป็นโอกาสทางธุรกิจ

จาง เสี่ยวเชา หนุ่มวัย 32 ปี เปิดร้าน “รับเกาตัว” ขึ้นที่เขตเป่าอัน เมืองเซินเจิ้น ลูกค้าจะนอนหงายสบาย ๆ ให้พนักงานที่สวมเล็บปลอมพลาสติกปลายแหลมค่อย ๆ เกาไปตามร่างกายอย่างนุ่มนวล โดยเขาบอกว่าบริการนี้ช่วยคลายเครียดและทำให้นอนหลับดีขึ้น ค่าบริการอยู่ที่ชั่วโมงละ 300 หยวน หรือราว 1,400 บาท

ไอเดียนี้เกิดจากคลิปสั้นในโลกออนไลน์ที่ภรรยาคนหนึ่งเกาหลังให้สามี แล้วมีคนเข้ามาคอมเมนต์ว่ายอมจ่ายเงินเพื่อให้ได้รับบริการแบบนี้ บวกกับความทรงจำวัยเด็กที่เขามักเผลอหลับไปตอนพ่อเกาหลังให้ จางจึงตัดสินใจลงมือ และเพราะไม่มีร้านแบบนี้ให้ลอก เขาต้องศึกษาเทคนิคการเกาเอง แถมคิดท่าใหม่ขึ้นมาอีกหลายท่า

เส้นทางของจางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัยที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียง เขาเปลี่ยนงานถึง 7 ครั้งในปีเดียว ก่อนจะลองทำธุรกิจ 2 อย่างที่เจ๊งไม่เป็นท่าในเวลาไม่นาน

แต่รอบนี้ดูเหมือนจะเกาถูกที่คัน เพราะหลังเปิดร้านแรกได้ไม่นาน เขาก็เปิดสาขาที่สองตามมา รายได้รวมของทั้งสองร้านอยู่ที่ราว 100,000 หยวนต่อเดือน หรือประมาณ 4.6 แสนบาท และเจ้าตัวยืนยันว่าธุรกิจมีกำไรแล้ว

“คนในเมืองใหญ่เครียดกันมาก ความต้องการบริการแบบนี้จึงสูง ลูกค้าบางคนบอกว่าบริการของเราผ่อนคลายกว่าการนวดเสียอีก และตอนนี้เราก็มีลูกค้าประจำเยอะแล้ว” จางกล่าว

เป้าหมายต่อไปของเขาคือขยายร้านอีก 100 สาขาทั่วประเทศ และผลักดันให้ “นักเกา” กลายเป็นอาชีพที่ได้รับการยอมรับ ไม่แน่ว่าอีกหน่อยเราอาจได้เห็นร้านแบบนี้ข้างร้านนวดแผนไทยก็ได้

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ภาพประกอบ: ห้องเล็กบุผ้ากำมะหยี่สีดำ มีเก้าอี้เอนหันหน้าเข้าหากระจกบานใหญ่ และโคมไฟสลัวด้านหลัง แปลกแต่จริง

จ้องกระจกในห้องมืด 45 นาที 24 จาก 30 คนรู้สึกว่า "มีใครอยู่ด้วย"! การทดลองเรียกวิญญาณคนรักที่จากไปของนักวิทยาศาสตร์

ผู้ร่วมทดลองบางคนรู้สึกเหมือนมีคนลูบผม บ้างได้กลิ่น นักวิจัยชี้ว่าเกี่ยวกับจินตนาการ แต่ยังมีบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ทั้งหมด

ภาพประกอบ: ชายวัยกลางคนยื่นปึกเงินคืนให้ชายหนุ่มในชุดคนงานที่ยิ้มดีใจ ในลานเมืองเล็กที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ไกล ๆ เรื่องอบอุ่นใจ

ตามหาเจ้าของ 12 วันไม่ยอมแพ้! ชายบราซิลเก็บเงินเดือนทั้งเดือนของคนงานก่อสร้างได้ ไล่ดูกล้องวงจรปิดจนเจอตัว

เงินก้อนนั้นคือค่าแรงทั้งเดือนที่หนุ่มวัย 24 ปีถอนมาดูแลลูกสาว เจ้าของเงินบอก "ทำใจไปแล้วว่าหายแน่ ๆ"

เรื่องล่าสุด

ภาพประกอบ: คุณยายชาวญี่ปุ่นสวมผ้ากันเปื้อนถือชามราเมนมาเสิร์ฟให้ครอบครัวที่ยิ้มรอในร้านราเมน ญี่ปุ่น จีน เกาหลี

ร้านที่อาจเสิร์ฟผิดเมนู! ร้านราเมนญี่ปุ่นให้คุณตาคุณยายที่มีภาวะสมองเสื่อมมาเป็นพนักงาน ลูกค้ายิ้มทั้งร้าน

"Restaurant of Mistaken Orders" บอกลูกค้าตั้งแต่แรกว่าอาจได้ผิดเมนู แต่สิ่งที่ได้กลับไปคือความเข้าใจและน้ำตาแห่งความสุข

ภาพประกอบ: นักศึกษาหลายคนนั่งอ่านหนังสือเครียดในห้องสมุด มีภาพท่อน้ำใต้ดินและหลอดทดลองเชื่อมต่อด้านล่าง แปลกแต่จริง

ความเครียดช่วงสอบ ตรวจเจอได้ใน "น้ำเสีย"! นักวิจัยออสเตรเลียวัดสารเครียดจากท่อระบายมหาวิทยาลัย

ช่วงสอบ ค่าสารบ่งชี้ความเครียดในน้ำเสียของมหาวิทยาลัยพุ่งขึ้นชั่วคราว ส่วนคาเฟอีนกับแอลกอฮอล์กลับลดลง

ภาพประกอบ: ห้องเล็กบุผ้ากำมะหยี่สีดำ มีเก้าอี้เอนหันหน้าเข้าหากระจกบานใหญ่ และโคมไฟสลัวด้านหลัง แปลกแต่จริง

จ้องกระจกในห้องมืด 45 นาที 24 จาก 30 คนรู้สึกว่า "มีใครอยู่ด้วย"! การทดลองเรียกวิญญาณคนรักที่จากไปของนักวิทยาศาสตร์

ผู้ร่วมทดลองบางคนรู้สึกเหมือนมีคนลูบผม บ้างได้กลิ่น นักวิจัยชี้ว่าเกี่ยวกับจินตนาการ แต่ยังมีบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ทั้งหมด

ภาพประกอบ: ชายวัยกลางคนยื่นปึกเงินคืนให้ชายหนุ่มในชุดคนงานที่ยิ้มดีใจ ในลานเมืองเล็กที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ไกล ๆ เรื่องอบอุ่นใจ

ตามหาเจ้าของ 12 วันไม่ยอมแพ้! ชายบราซิลเก็บเงินเดือนทั้งเดือนของคนงานก่อสร้างได้ ไล่ดูกล้องวงจรปิดจนเจอตัว

เงินก้อนนั้นคือค่าแรงทั้งเดือนที่หนุ่มวัย 24 ปีถอนมาดูแลลูกสาว เจ้าของเงินบอก "ทำใจไปแล้วว่าหายแน่ ๆ"

ภาพประกอบ: ลิงลมตัวเล็กตากลมโตเกาะกิ่งไม้ในป่าเขตร้อนตอนกลางคืน สัตว์โลก

ไม่ได้สูญพันธุ์! "ลิงลมบังกา" ไพรเมตมีพิษที่โลกวิทยาศาสตร์ไม่เจอเกือบร้อยปี แท้จริงศูนย์ช่วยชีวิตสัตว์ท้องถิ่นดูแลอยู่ตลอด

บันทึกทางวิทยาศาสตร์ครั้งสุดท้ายคือทศวรรษ 1930 แต่ศูนย์ช่วยชีวิตสัตว์บนเกาะบังกา อินโดนีเซีย ช่วยไว้แล้วกว่า 90 ตัว